Πότε θα έρθεις;

Έξω νυχτώνει, το σκοτάδι πέφτει απαλό στον ουρανό.
Αγκαλιάζει με το πέρασμα του φύση και η καρδιά μένει και πάλι μόνη. 
Άλλη μια νύχτα έρχεται, άλλη μια νύχτα που η μοναξιά θα γίνει καπετάνιος του πλοίου. 
Δε το θέλω. Δε μπορώ να το αλλάξω, με κυριεύει...έχει πάρει τον έλεγχο. 
Νιώθω μόνος, μόνος σε ένα δωμάτιο που με τυλίγει σαν τούλι μάγισσας.
Γιατί έτσι είναι η μοναξιά. Μια μάγισσα που σε μαγεύει. 
Μια μάγισσα που σε δένει. 
Ακούς τις σειρήνες;
Ακούς τις σκέψεις;
Δε μπορώ να τις κρατήσω. 
Χορεύουν. 
Χορεύουν γύρω μου σαν μικρές νεράιδες. 
Χορεύουν και
τραγουδάνε. 
Με μπερδεύουν. Δε ξέρω τι πρέπει να κάνω. 
Πότε θα έρθεις;

Ταξίδης Γιάννης